Kościół został wzniesiony w 1913 roku na gruncie podarowanym przez hr. Witolda Skórzewskiego, właściciela dóbr oborskich, założyciela letniska konstancińskiego, zaś koszty budowy, wynoszące ponad 40 tys. rubli, sfinansowała Józefa z Iwaszkiewiczów hr. Dąmbska, posiadaczka willi Szwajcarka i Pod Dębem. Projektantami byli: Józef Pius Dziekoński i Franciszek Mączeński. Eklektyczny kościół jest murowany z czerwonej cegły, nieotynkowany. Składa się z trzech części: krużgankowego przedsionka, nad którym wznosi się czworoboczna wieża nakryta spiczastym hełmem zwieńczonym kulą i krzyżem, prostokątnej nawy oraz trójbocznie zamkniętego prezbiterium. Wnętrze kościoła jest jednoprzestrzenne z dwoma rzędami kolumn, pomiędzy którymi rozpięte zostało sklepienie kryształowe. Okna nawy i prezbiterium wypełniają wielobarwne mozaiki o wzorach geometrycznych i motywem glorii w łukowym zamknięciu. Neogotycki ołtarz główny z kopią wczesnobarokowego obrazu włoskiego artysty Guido Reni „Wniebowzięcie Matki Boskiej” ofiarowała hrabina Dąmbska. Jest ona również fundatorką wspaniałego żyrandola dekorowanego motywem liści i owoców dębu, pochodzącego z „różowego salonu” willi Pod Dębem.